Kategoria: Języki i dialekty

RELACJA Z INNYM JĘZYKIEM

Jeżeli jednak pozostaję z innym językiem w relacji typu konflikt (najróżniejsze formy lekceważenia, ucisk, wojna), przejdę bezpośrednio do jego dyskredytacji: jest on pozbawiony terminów abstrakcyjnych, konkre­tyzujący, nieprzydatny nauce. Częste jest wydawanie sądu o innym języku na podstawie kategorii własnego. Sąd

JĘZYK JAKO INSTRUMENT

Wszystkie prace na temat relacji między językiem a nacjonalizmem są już klasyczne, a być może do­brym przykładem byłby tutaj Quebec. Partia Quebecu przyjęła, że podstawą narodu oraz państwa jest kul­tura, rozwijanie bowiem kultury (i języka) z jednej strony zakłada minimalizowanie braku

KONSEKWENCJA STANU RZECZY

Konsekwencją takiego stanu rzec2,y jest możliwość „skatalonizowania” (catalanización) imigran­tów, jako że język i kultura są właściwościami naby­tymi. Natomiast dla niektórych nacjonalistów baskij­skich podstawowy problem stanowi różnicowanie, to zaś osiąga się tylko przez rasę. Różnicowanie przez język jest wtórne. Skutek tego

INSTRUMENT POŚREDNICZĄCY

Reasumując to wszystko, co zostało dotąd powie­dziane, możemy stwierdzić, że język jest instrumen­tem pośredniczącym między solidarnością mechanicz­ną a organiczną, między więzami krwi a więzami ugo­dy, między Gemeinschaft a Gesellschaft, który rozwią­zuje sprzeczności społeczne we wspólnych umowach. Z drugiej strony różnice

PODPORZĄDKOWANIE TOŻSAMOŚCI

Wolność podporządkowuje się tożsa­mości, to, co instrumentalne, temu, co ekspresywne, kod językowi, społeczeństwo zbiorowości, konflikt umowie. Nie jest to kwestia wolności w tym, co in­strumentalne wobec kodów społeczeństwa w konflik­cie, ale tożsamości z tym, co ekspresywne we własnym języku danej

BADANA RZECZYWISTOŚĆ

W rezultacie badana rzeczywistość okazuje się cał­kowicie heterogeniczna. Dodatkowy na to przykład przyniesie kolejny podrozdział, w którym posługując się rezultatami ankiet przeprowadzonych w byłym Instytucie Badania Opinii Publicznej (Instituto de Opinión Publica), dziś Centrum Badań Socjologicz- nych (Centro de Investigaciones

JEDEN PROBLEM ,RÓŻNE JĘZYKI

Po­wtarzam, że szanuję zdanie językoznawców i socjolin- gwistów twierdzących, że w Hiszpanii są tylko cztery języki, wydaje mi się jednak, że wygodniej — z socjo­logicznego punktu widzenia — badać sześć języków, z pominięciem i tak asturyjskiego babie (albo róż­nych typów bables)

NIC NOWEGO

Jak widać, walencki wyróżnia się spośród języków mniejszości najwyższym procentem użytkowników bez wykształcenia. Z danych wynika także, iż kataloński ma największy procent użytkowników z wykształce­niem podstawowym, baskijski — zawodowym, galisyj­ski — średnim, a majorkański — wyższym. Nie są to różnice

W STOSUNKU DO TERYTORIUM

Do tej pory rozpatrywaliśmy użycie języka w sto­sunku do całości terytorium Hiszpanii. Zobaczmy, jak wygląda sytuacja w poszczególnych regionach kraju. Poniższa tabela przedstawia nam, jaki procent miesz­kańców używa stale któregoś z wymienionych języ­ków w każdym z podanych regionów. Dane pochodzą